Jun 3, 2020 | Новости, Статьи
МКЮ призывает российские власти возбудить безотлагательное, независимое и тщательное расследование в связи с применением физической силы в отношении адвокатов Натальи Маговой, Дианы Ципиновой и Людмилы Кочесоковой, а также задержанием Дианы Ципиновой сотрудниками Министерства внутренних дел по Кабардино-Балкарии 21 мая 2020 года. Ответственные лица должны быть привлечены к ответственности, подчеркнула МКЮ.
По словам адвокатов, которые подтверждаются видеозаписями, размещенными в Интернете, они прибыли в ОМВД по Кабардино-Балкарии, чтобы представлять своего клиента, Ратмира Жилокова, еще одного адвоката, который был задержан 20 мая 2020 года, также в результате предполагаемого насилия со стороны полиции. Несмотря на просьбы адвокатов о предоставлении доступа к подзащитному, им не разрешили с ним встретиться. Вместо этого они были удалены из здания ОМВД с применением физической силы рядом сотрудников, что привело к драке. Кроме того, Диана Ципинова была задержана на несколько часов в здании ОМВД. Позже и она, и Ратмир Жилоков были освобождены.
«Применение физической силы в отношении адвокатов с целью воспрепятствовать их свиданию с подзащитным явно противоречит международному праву и стандартам в области прав человека, в том числе касающимся роли юристов», – отметил сегодня Тимур Шакиров, старший юридический советник Региональной программы МКЮ по Европе и Центральной Азии.
МКЮ также выражает обеспокоенность по поводу уголовного преследования адвоката Дианы Ципиновой (после инцидента 21 мая 2020 года) и Ратмира Жилокова, который был задержан 20 мая 2020 года, очевидно, в связи с попыткой защитить офис своего клиента от действий властей, которые он расценивал как незаконный обыск. Оба адвоката обвиняются в применении насилия в отношении сотрудников полиции.
Как сообщается, уголовное дело в отношении Дианы Ципиновой и Ратмира Жилокова было возбуждено после того, как они пожаловались на применение физической силы со стороны сотрудников МВД по Кабардино-Балкарской Республике.
МКЮ подчеркивает, что в соответствии с Принципами ООН, касающимися роли юристов, государства должны обеспечивать, чтобы юристы могли выполнять все свои профессиональные обязанности без запугивания, препятствий, преследования и неоправданного вмешательства, а также чтобы они не подвергались судебному преследованию за любые действия, совершенные в соответствии с признанными профессиональными обязанностями, нормами и этикой, а также угрозам такого преследования. Международное право в области прав человека также гарантирует право лица, лишенного свободы, встречаться со своим адвокатом.
Властям следует принять эффективные меры для предотвращения подобных действий в отношении адвокатов в будущем, а также для обеспечения того, чтобы адвокатам не препятствовали в представлении интересов своих клиентов в соответствии с законом, заявила МКЮ.
Кроме того, МКЮ призывает соответствующие власти прекратить уголовное расследование в отношении адвокатов в связи с попытками получить свидание со своими клиентами и защитить их интересы, а также в связи с любыми другими действиями, совершенными в рамках представительства доверителей, которые соответствовали их профессиональным обязанностям, нормам и этике.
Справочная информация:
По сведениям, размещенным на официальном сайте Следственного управления Следственного комитета РФ по Кабардино-Балкарии, в отношении Дианы Ципиновой и Ратмира Жилокова возбуждены уголовные дела по статье 318.1 (применение насилия, не опасного для жизни и здоровья представителя власти в связи с исполнением им своих должностных обязанностей) Уголовного кодекса Российской Федерации. В частности, Диана Ципинова обвиняется в применении насилия в отношении сотрудников ОМВД по Кабардино-Балкарской Республике 21 мая 2020 года, когда она запросила доступ к своему подзащитному. Ратмир Жилоков обвиняется в применении насилия в отношении сотрудников полиции, прибывших в офис его доверительницы для проведения обыска 20 мая 2020 года.
30 мая 2020 года суд первой инстанции избрал в отношении Дианы Ципиновой меру пресечения в виде запрета определенных действий сроком на два месяца.
Адвокат Ратмир Жилоков, который был задержан 20 мая и освобожден 21 мая 2020 года, утверждает, что сотрудники, которые прибыли в офис его доверительницы для производства обыска, не предоставили ему никаких правовых оснований или документа на производство обыска и что он подвергся насилию, когда оспаривал незаконность их действий. Суд первой инстанции избрал в его отношении меру пресечения в виде запрета определенных действий сроком на два месяца.
Федеральная палата адвокатов Российской Федерации выступила в поддержку адвокатов, подвергла критике вмешательство в их профессиональную деятельность и активно участвовала в защите адвокатов.
Ранее МКЮ уже выражала обеспокоенность в связи с насилием и запугиванием в отношении российских адвокатов.
Jun 3, 2020 | Advocacy, Cases, Legal submissions
The Council of Europe Committee of Ministers should issue a decision at its 4 June 2020 meeting directing Turkey to release the human rights defender Osman Kavala and drop all charges against him, the ICJ, Human Rights Watch and the Turkish Human Rights Litigation Support Project said today.
The three groups have submitted a detailed submission to the Committee of Ministers of the Council of Europe, which oversees enforcement of European Court of Human Rights judgments. The groups outlined how Turkey continues to violate Kavala’s rights by flouting a landmark judgment, that became final on May 11 requiring his immediate release.
“The European Court ruled that Kavala’s detention is unlawful, and their binding judgment requires Turkey to release him immediately,” said Emma Sinclair-Webb, Turkey director at Human Rights Watch. “The Committee of Ministers, at its June 4 meeting, should press Turkey to comply and issue a clear message that no Council of Europe member state should be silencing human rights defenders.”
The judgment is particularly significant because it is the first final ruling against Turkey in which the court determined that in interfering with an individual’s rights Turkey acted in bad faith and out of political motivations, violating Article 18 of the European Convention on Human Rights. The court said that by detaining Kavala since November 2017 and prosecuting him, the Turkish authorities had “pursued an ulterior purpose, namely to silence him as human rights defender.”
The European Court judgment in Kavala v. Turkey (Application no. 28749/18) found violations of Article 5(1) (right to liberty and security), Article 5(4) (right to a speedy decision on the lawfulness of detention), and the rarely used Article 18 (limitation on use of restrictions on rights) taken together with Article 5(1). It required Turkey to release Kavala and said that any continuation of his detention would prolong the violations and breach the obligation to abide by the judgment in accordance with Article 46(1) of the European Convention on Human Rights..
A court ordered Kavala’s detention on November 1, 2017 on bogus allegations that he used the 2013 Istanbul Gezi Park protests as a pretext for an attempted coup, and that he was involved in the July 15, 2016 attempted military coup. On February 18, 2020, Kavala and his eight co-defendants were acquitted on charges of “attempting to overthrow the government by force and violence” in the Gezi Park trial .
But Kavala was not released, and a court detained him again immediately on the charge of “attempting to overthrow the constitution by force and violence” because of an ongoing 2016 coup-related investigation against him. Turkey’s President Recep Tayyip Erdoğan had publicly criticized his acquittal just before he was detained again. Weeks later a court ordered his detention a second time on another charge (“espionage”) but relying on the same evidence and investigation file.
“The sequence of court orders prolonging his detention and the lack of objective deliberation as to the lawfulness of any deprivation of liberty indicates that decisions have been guided by political considerations and there has been a concerted official effort to prevent Kavala’s release,” said Róisín Pillay, Director of ICJ’s Europe and Central Asia Programme . “Since the European Court’s judgment, Turkey has continued to violate Kavala’s human rights.”
The targeted harassment in Turkey of rights defenders is part of a wider trend of arbitrary detentions and abusive prosecutions of journalists, elected politicians, lawyers, and other perceived government critics. This trend has been well-documented in many reports by the Council of Europe, the European Union, and human rights organizations.
“The campaign of persecution against Osman Kavala and the failure to release him and drop all charges have perpetuated a chilling environment for all human rights defenders in Turkey,” said Ayşe Bingöl Demir, Co-Director of the Turkish Human Rights Litigation Support Project.
The three organizations made detailed recommendations to the Committee of Ministers, urging it to:
- Call on the government of Turkey to ensure the immediate release of Osman Kavala as required by the European Court’s judgment, stressing that the judgment clearly applies to his ongoing detention and persecution;
- Place the Kavala v. Turkey judgment under “enhanced procedures” and treat it as a leading case under Article 18 of the European Convention;
- Recognize that Kavala’s continuing detention violates Article 46 of the convention, concerning the binding nature of final judgments of the European Court, and that a failure to release Kavala may trigger an Article 46(4) procedure (infringement proceedings);
- Emphasize to the Government of Turkey that Kavala’s release is of added urgency in the context of the Covid-19 pandemic, which increases the risk to his health in detention;
- Ask the Government of Turkey to drop all charges under which Kavala has been investigated and detained to silence him, in conformity with the court’s findings that his rights have been violated and that his exercise of rights to freedom of expression, assembly and association was wrongfully used as evidence to incriminate him.
The groups also identified the general measures that Turkey needs to take to carry out the judgment to end politically motivated detention and prosecution of human rights defenders and other perceived government critics. These measures focus on Turkey’s structural rule of law problems. They include executive control over Turkey’s judiciary and prosecutorial authorities, and the evidence of a clear pattern of direct political interference in court decisions through frequent public speeches by Turkey’s president and proxies. A pattern of criminalizing the exercise of convention-protected rights defines many of the cases against human rights defenders and other perceived government critics.
Turkey’s international partners, including the European Union, should make it clear that the full implementation of the court’s judgment in Osman Kavala’s case will be key in measuring the credibility of any government pledges for reform, the three groups said. Any justice reform and any human rights action plan would remain hollow until the reasons that unjustly led Kavala to prison are addressed and fixed.
Kavala_v_Turkey-Execution-JointSubmissionR9_2-ICJHRWTLP-LegalSubmission-2020-eng (downaload the submission)
Kavala_v_Turkey-Execution-JointSubmissionR9_2-ICJHRWTLP-LegalSubmission-2020-tur (download the submission in Turkish)
Türkiye: AİHM Kararı Sonrası Hak Savunucusu Serbest Bırakılsın
Avrupa Konseyi Bakanları Osman Kavala’nın tahliyesinde ısrar etmelidir
(Strazburg, 3 Haziran 2020) – İnsan Hakları İzleme Örgütü, Uluslararası Hukukçular Komisyonu ve Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin 4 Haziran 2020 tarihli toplantısında Türkiye’yi insan hakları savunucusu Osman Kavala’nın serbest bırakılmasına ve ona yönelik tüm suçlamaların düşürülmesine yöneltecek bir karar alması gerektiğini belirttiler.
Bu üç grup, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının uygulanmasını denetleyen Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi’ne detaylı bir bildirim sundu. Gruplar, Türkiye’nin 11 Mayıs’ta kesinleşen ve Kavala’nın derhal tahliye edilmesini gerektiren bu önemli kararı göz ardı ederek, Kavala’nın haklarını ihlal etmeye devam ettiğini belirtti.
İnsan Hakları İzleme Örgütü Türkiye Direktörü Emma Sinclair-Webb, “Avrupa Mahkemesi, Kavala’nın alıkonmasının hukuka aykırı olduğuna ve bağlayıcı kararının gereği olarak Türkiye’nin Kavala’yı derhal tahliye etmesi gerektiğine karar verdi” dedi. Emma Sinclair-Webb, “Bakanlar Komitesi, 4 Haziran toplantısında, hiçbir Avrupa Konseyi üyesi devletin insan hakları savunucularını susturmaması gerektiğine dair net bir mesaj vererek buna uyması için Türkiye’ye baskı yapmalıdır” dedi.
Bu karar, Türkiye’nin kötü niyetle ve siyasi amaçlarla bir bireyin haklarına müdahale ettiğini ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 18. maddesini ihlal ettiğini tespit eden Türkiye aleyhindeki ilk nihai karar olduğundan özel bir önem taşımakta. AİHM, Osman Kavala’yı Kasım 2017’den bu yana alıkoyup yargılayan Türk makamlarının “başvuranın bir insan hakları savunucusu olarak susturulmasını sağlamak için örtülü bir amaç taşıdığını” tespit etmişti.
Avrupa Mahkemesi, Kavala/Türkiye kararında (Başvuru no. 28749/18), madde 5/1 (özgürlük ve güvenlik hakkı), madde 5/4 (alıkonmanın yasaya uygunluğuna ilişkin ivedi karar alma hakkı) ve nadiren kullanılan madde 18 (haklara getirilecek kısıtlamaların sınırlanması) ile birlikte madde 5/1’in ihlal edildiğine karar vermiştir. Karar, Türkiye’nin Kavala’yı tahliye etmesini zorunlu kılmış, tutukluluğunun devam etmesinin ihlalleri devam ettireceğini ve Sözleşmenin 46(1) maddesi uyarınca AİHM kararlarına uyma yükümlülüğünü ihlal edeceğini belirtmiştir.
Bir hakimlik 2013 İstanbul Gezi Parkı protestolarını darbe girişimine bahane olarak kullandığı ve 15 Temmuz 2016 askeri darbe girişimine müdahil olduğu iddiasıyla, Kavala’nın 1 Kasım 2017’de tutuklanmasına karar vermiştir. 18 Şubat 2020’de Kavala ve diğer sekiz sanık, Gezi Parkı davasında “cebir ve şiddet kullanarak hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs” suçlamasından beraat etmiştir.
Ancak Kavala cezaevinden tahliye edilmemiş ve bir hâkim kararıyla 2016 darbesiyle ilgili devam eden bir soruşturmayla ilişkili olarak “anayasal düzeni cebir, şiddet kullanarak ortadan kaldırmaya teşebbüs” suçlamasıyla tekrar tutuklanmıştır. Tekrar tutuklanmasından kısa bir süre önce Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan halka açık şekilde Kavala’nın beraatini eleştirmiştir. Kavala haftalar sonra, aynı delillere ve soruşturma dosyasına dayanan bir başka suçlama ile (casusluk) bir kez daha tutuklanmıştır.
Uluslararası Hukukçular Komisyonu Avrupa ve Orta Asya Programı Direktörü, Róisín Pillay, “Tutukluluğun devamına ilişkin yargı kararlarının silsilesi ve tutuklamanın yasallığı konusunda nesnel bir değerlendirmenin olmaması, kararların siyasi beklentiler tarafından yönlendirildiğini ve Kavala’nın tahliyesini önlemek için düzenlenmiş bir siyasi çaba olduğunu göstermektedir.” dedi. Pillay, “Avrupa Mahkemesi’nin kararından bu yana Türkiye, Kavala’nın insan haklarını ihlal etmeye devam etti” tespitinde bulundu.
Türkiye’de insan hakları savunucularına yönelik taciz daha genel olarak gazetecilere, seçilmiş siyasetçilere, hukukçulara, hükümeti eleştirdiği düşünülenlere yönelik keyfi alıkoymalar ve yargısal tacizin bir parçası. Bu eğilim Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği ve insan hakları örgütlerine ait birçok raporla belgelendirilmiştir.
Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi Ortak Direktörü Ayşe Bingöl Demir “Kavala’ya karşı yürütülen yıldırma kampanyası, onun tahliye edilmemesi ve hakkındaki suçlamaların düşürülmemesi, Türkiye’deki tüm insan hakları savunucuları için oluşan baskı ortamının sürmesine sebep olmuştur” dedi.
Üç örgüt, detaylı tavsiyelerde bulunarak Bakanlar Komitesi’ni:
- Avrupa Mahkemesinin kararı gereği Osman Kavala’nın derhal tahliyesinin sağlanması için Türkiye Hükümetine çağrıda bulunmaya, kararın açık şekilde devam eden tutukluluğa ve baskıları da kapsaması gerektiğini vurgulamaya,
- Kavala/Türkiye kararını nitelikli denetim prosedürü altında izlenmek üzere sınıflandırmaya ve Sözleşmenin 18. maddesi altında öncü dava olarak kabul etmeye,
- Kavala’nın devam eden tutukluluğunun kesinleşen AİHM kararlarının bağlayıcılığına ilişkin Sözleşmenin 46. maddesini ihlal ettiği tespit etmeye ve Kavala’nın tahliye edilmemesinin Madde 46/4 prosedürünü (ihlal işlemleri) başlatacağını tespit etmeye,
- Türkiye Hükümetine, Kavala’nın serbest bırakılmasının Covid-19 salgını bağlamında ek bir aciliyete sahip olduğunu ve salgının alıkonma esnasında sağlığına yönelik mevcut tehlikeyi artırdığını vurgulamaya
- Mahkemenin, Kavala’nın haklarının ihlal edildiğine, toplantı, örgütlenme ve ifade özgürlüğünü kullanmasının hatalı şekilde kendisini suçlamak için delil olarak kullanıldığına ilişkin tespitleri doğrultusunda, Türkiye Hükümeti’nden Kavala’nın susturulmak amacıyla soruşturulduğu ve alıkonduğu tüm dosyalarda tüm suçlamaların düşürülmesini talep etmeye davet etmiştir.
Örgütler ayrıca, Türkiye’nin insan hakları savunucularının ve diğer hükümeti eleştirdiği düşünülenlerin siyasi amaçlarla alıkonmalarına ve yargılanmalarına son verilmesine yönelik kararın uygulanması için alınması gereken genel tedbirleri belirlediler. Genel tedbirler, Türkiye’nin hukukun üstünlüğüne ilişkin yapısal sorunlarına odaklanmaktadır. Bu yapısal sorunlar arasında yürütmenin Türkiye’de yürütmenin yargısı ve savcılıkları üzerindeki kontrolü; Cumhurbaşkanı ve ona bağlı diğer yetkililer tarafından, sıklıkla yapılan halka açık konuşmalar aracılığıyla mahkeme kararlarına doğrudan siyasi müdahalede bulunmaya yönelik yaygın eğilime ilişkin açık deliller yer almaktadır. Sözleşme ile korunan hakların kullanılmasının suç haline getirilmesi, insan hakları savunucularına ve hükümeti eleştirdiği düşünülenlere karşı açılan birçok davanın ortak yönünü oluşturmaktadır.
Kavala_v_Turkey-Execution-JointSubmissionR9_2-ICJHRWTLP-LegalSubmission-2020-tur (download the submission in Turkish)
Kavala_v_Turkey-Execution-JointSubmissionR9_2-ICJHRWTLP-LegalSubmission-2020-eng (downaload the submission)
For more information, please contact:
Massimo Frigo (English) massimo.frigo(a)icj.org, +41229793800
Jun 2, 2020 | Advocacy, News
At a webinar hosted on 26 May, the ICJ heard from women human rights defenders (WHRDs) from Asia, Africa, and the Middle East discussed the adverse impact on women of lockdowns and other measures imposed by governments around the world as a response to the COVID-19 pandemic.
Reports from around the world indicate a rise in the number of cases of domestic violence and new challenges faced by women victims in accessing justice.
“Support or assistance for women experiencing domestic violence was not classified as an essential service that may continue when the country went on lockdown,” said Nonhlanhla Dlamini who is the Director of Swaziland Action Group Against Abuse (SWAGAA) in Eswatini. Still, SWAGAA and other NGOs in Eswatini persisted in their work to lobby the government to classify their work as an essential service. The government later provided authorization to allow SWAGAA’s staff to move more freely in order to assist women experiencing gender-based violence during the lockdown.
Theresia Iswarini, Commissioner of Indonesia’s National Commission on Violence Against Women (KOMNAS Perempuan), observed that because of the limited movement during the lockdown, NGOs are having a hard time reaching women experiencing domestic violence who do not have phones or any devices to access the internet.
NGOs also face the challenge of placing these women in safehouses because they need to first present a certificate that they are COVID-free before they are accepted in the safehouse and such certificates are almost impossible to secure during the pandemic.
The WHRDs assisting women experiencing gender-based violence often also need psychosocial support, as “they also have to deal with the additional burdens of overseeing the homeschooling of their children and caring for family members who may have also fallen ill.”
In Sri Lanka, Mariam Dawood who is the Legal Adviser from Women in Need (WIN), noted that “women in Sri Lanka have always faced this problem and [of being] ignored when they report gender-based violence to police authorities.”
She also shared that while courts had started to operate on a limited basis in the country, women in maintenance cases risk being exposed to infection because they have to appear in court at least every month to get an order from the judge to compel their spouses to pay alimony or child support.
These orders were not automatically renewable and must be obtained by women every month from the court.
ICJ Commissioner and Member of the UN Committee on the Elimination of Discrimination against Women Nahla Haidar asked participants to think about how civil society could mobilize other stakeholders in pandemics to give an ethical call on how behaviors can change at home.
“Who is responsible? We have been trying to speak to faith leaders, especially women faith leaders [in the MENA region]. I am wondering how these channels can be used, as well as within traditional leadership channels in Africa,” Haidar said.
ICJ Senior Legal Adviser, Emerlynne Gil, noted that many of the issues raised showed that even during the pandemic, governments reproduced patriarchal approaches to public polices which effectively saw women as subordinate to men.
“This inequality underlines many of the actions taken by governments around the world to curb the pandemic,” said Emerlynne Gil. She added: “This means that it is all the more important for groups like the ICJ to continue its work eliminating gender stereotypes and discriminatory practices in the work of justice actors around the world.”
During the webinar, the ICJ launched an animation calling on States to adopt gender-sensitive responses to the COVID-19 pandemic. Watch the animation here:
The webinar was live streamed on ICJ Asia’s facebook. Watch the livestream here:
